Chapter 2

Chapter 2

Kerkgang a la americain "Sunday"

Na kennismaking met de nichtjes Addison en Katie, wat gelezen, gebasketbald en gegeten te hebben, vertrokken we met de auto (alias vierpersoonstrucks) naar de kerk. Kerk: nondenominational Solid Rock Jesus Church. Bij aankomst werden we een parkeerplek in gedirigeerd en welkom geheten bij de inhang (good evening, how do you do) voorzien van folder met notitieblaadje. De band speelde al. Een professionele band. De band leader bad met ons (and all God's children say, en de gemeente antwoord: amen). De zoon van de band leader kwam naar voren, in spijkerbroek en blousje, neemt plaats op een stoeltje op het podium en begint enthousiast de schriften uit te leggen, gebarend met beide handen, in 1 hand een Bijbel opengeslagen bij Jakobus 5. Hij legde vurig uit hoe we in alles vreugdevolle mensen moeten zijn. Geduld, vreugde, wederkomst. Breng vreugde waar je ook komt. Daarna kwam 1 van de thuiskerkleiders een getuigenis geven die aansloot bij wat de profeet zojuist had verteld over Job en volharding: de man was vlak na de top in zijn carriere ontslagen, kreeg ernstige diabetes, kon geen ziekenhuiskosten betalen en ging daarom niet, zijn vrouw sprak de woorden van Jobs vrouw ('curse the Lord and die'). Gegeven, genomen, de Naam van de Heer zij geloofd, dat kon hij zeggen. Over vreugde gesproken. Blessed be the Name of the Lord. We zongen dat prachtige lied met prachtige begeleiding van de band. Na opnieuw gebeden te hebben vierden we het avondmaal. We werden aangemoedigd in groepjes van drie of vier te bidden. Kindra, Katie en ik vormden staande een groepje, waren stil, gedachten het offer van Christus, de gemeenschap in Zijn bloed, en het vooruitzicht van het Koninkrijk. Hoe heerlijk. Zalig.
Na de dienst ontmoeten we Jordan die we vrijdag ook al in Chapters gesproken hadden. En zijn familie. Tijdens de dienst werd een aantal keer expliciet over de familie, bijvoorbeeld over de verhouding vader-zoon, dat beide een voorbeeld voor elkaar zouden mogen zijn. We kregen een kartonnen bordje waarop we naar wens tortillachips met salsasaus, zwarte olijven, crackers, kaas, rauwe broccoli, worteltjes, knolselderij enzovoorts konden laden. We namen zo'n bordje mee de auto in. Voordat we op de snelweg waren moesten we de gordels aandoen. Boetes worden hier verdubbeld bij werkzaamheden en rondom primary schools. Thuisgekomen kregen we een behandeling van Katie: Kindra drie nagels en ik kreeg een stempel met een splash op mijn duimnagel, een felgroene. Zal grappig zijn als ik naast Dr. Xiuhong Feng in het laboratorium sta.
Vanavond dronken we goede wijn van Oregon. Ik lees een boekje van Peterson waar Dave, Kindras vader, vol van is: Leap over a Wall, Earthly Spirituality for Everyday Christians. Socializen doen we gedurende het eten, een aflevering CSI op TV en Wii bowling. Kindra deed nog wat huiswerk over iets waar ik ook nog iets van wist: PTSD en de verstoorde HPA axis, jaja. Brock en Jenny vertrokken zojuist naar de McDonald of andere afhaaltoko voor een zondagavondmilkshake or something else. Ik hoef niets, ik neem wel een blikje Dr. Pepper Diet uit de koelkast als ik dorst krijg.

~ to be continued